سه شنبه, 30 آبان 1396 - Tuesday 21st November 2017

حجاب، اجباری یا غیر اجباری!

نسخه مناسب چاپارسال به دوستان
حجاب، اجباری یا غیر اجباری!
مشکل در این است که بیشتر اقدامات ما حیا زدا و حجاب برانداز است، مانند شهرسازی و خانه سازی ما تا تولیدات رسانه ای و... ولی انتظار حجاب از دختران این سرزمین داریم.

به گزارش خبرنگار نیزوا، بحث حجاب را باید از جای مناسب شروع کرد، گره زدن همه حجاب به نظام جمهوری اسلامی ایران کار درست و عالمانه ای نیست. اگر محقق شد که حجاب یک ضرورت دینی است، دیگر کم رنگ و پررنگ کردن آن متناسب با وضع اقتصاد و رفاه یا مفاسد کشور کار درستی نیست. البته می دانیم که الناس علی دین ملوکهم.  بنابراین توجه به نکاتی چند، راهگشا خواهد بود:

1. اجباری بودن حجاب و به تعبیر صحیح تر قانونی بودن آن یک موضوع حقوقی است که می توان در مورد آن اظهار نظر کرد و یا اگر کسی آن را یک واجب دینی نمی داند می تواند استدلال کند. اما برخورد سیاسی و برای اهداف سیاسی به بد حجابی پرداختن، موضوعی است که اقدامی غیرقانونی قلمداد خواهد شد.

2. نه در دوره اصلاحات، نه احمدی نژاد و نه الان حساسیت ویژه ای کارگزاران به بدحجابی نداشتند. هر سه بزرگوار رییس دولت کنایه هایی هم به منتقدان در این زمینه داشته اند اما مبارزه با بدحجابی بیشتر خواسته مردمی بوده که دولت ها هم برای اجابت آن اقدامات ناقصی انجام داده اند.

3. مشکل در اجباری یا غیر اجباری بودن حجاب نیست. اگر کودکان ما احترام به قانون اگرچه ناقص یا نادرست را آموخته بودند مشکل بدحجابی تا حد زیادی حل می شد.

4.  مشکل در این است که بیشتر اقدامات ما حیا زدا و حجاب برانداز است، مانند شهرسازی و خانه سازی ما تا تولیدات رسانه ای و... ولی انتظار حجاب از دختران این سرزمین داریم.

5. اگر کسی منصفانه بنگرد با وجود این همه مظاهر دعوت کننده به بدحجابی و از سویی دیگر کم کاری های دستگاه های فرهنگی، بدحجابی هم در تعداد و هم در نحوه آن، آنچنان ناگوار نیست البته همین مقدار نیز زیبنده کشور اسلامی نیست.

6. برخی دغدغه دارند که باید شخصیت زنان بدحجاب محترم شمرده شود و با تعبیرات نامناسب مورد خطاب قرار نگیرند، این سخن، سخن حقی است. هیچ کس حق ندارد کسی را به سبب بدحجابی، با القابی زشت بخواند.

جالب است که چند سال پیش از این رهبر معظم انقلاب اسلامی در جمع روحانیون فرمودند : بعضی از همینهائی که در استقبالِ امروز بودند و شما - هم جناب آقای مهمان‌نواز، هم بقیه‌ی آقایان - الان در این تریبون از آنها تعریف کردید، خانمهائی بودند که در عرف معمولی به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ی به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصی دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهای این حقیر باطن است؛ نمی‌بینند. «گفتا شیخا هر آنچه گوئی هستم / آیا تو چنان که مینمائی هستی؟».  ما هم یک نقص داریم، او هم یک نقص دارد. با این نگاه و با این روحیه برخورد کنید. البته انسان نهی از منکر هم میکند؛ نهی از منکر با زبان خوش، نه با ایجاد نفرت. بنابراین با قشر دانشجو ارتباط پیدا کنید.

7. اینکه گفته می شود همه مفاسد را رها کرده اند و به حجاب چسبیده اند، در برخی سطوح اینگونه است. اما اگر به منظومه فکری رهبری مراجعه کنید، خواهید دید فربه ای مباحث مربوط به مبارزه با فقر و فساد و تبعیض، قابل مقایسه با موضوع حجاب نیست .

8. اما با این اوصاف نباید دچار یک مغالطه شد و گفت حال که فسادهای بنیان کن وجود دارد نباید به موضوع پوشش وقعی نهاد که این سخن نادرست است. بالاخره پوشش خواسته بخش عمده ای از افراد جامعه است اما توجه به آن باید علمی و حساب شده باشد.

9. اکنون در غرب، جریان های عفاف گرا و حجاب گرا با گرایش های مختلف، به شدت رشد کرده اند، جریان هایی که بسیاری از آن نسبتی هم با اسلام ندارند و  به عنوان یک ضرورت اجتماعی به سراغ حجاب رفته اند.

10. باید توجه داشت که روش های ما در برخورد با این مسئله نادرست بوده که اکنون با این مباحث مواجه ایم. اگر هم برخی می خواهند علیه قانونی بودن حجاب کاری کنند، نباید در دام دشمنان حجاب بیفتند. پیگیری خط تبلیغاتی برخی چهره های هتاک، قابل پذیرش نیست.

 

محمد علی یوسفیان کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی

انتهای پیام/

پایگاه خبری تحلیلی نیزوا شهرستان مهدیشهر حجاب را باید از جای مناسب شروع کرد، گره زدن همه حجاب به نظام جمهوری اسلامی ایران کار درست و عالمانه ای نیست. اگر محقق شد که حجاب یک ضرورت دینی است، دیگر کم رنگ و پررنگ کردن آن متناسب با وضع اقتصاد و رفاه یا مفاسد کشور کار درستی نیست. البته می دانیم که الناس علی دین ملوکهم.  بنابراین توجه به نکاتی چند، راهگشا خواهد بود: 
1. اجباری بودن حجاب و به تعبیر صحیح تر قانونی بودن آن یک موضوع حقوقی است که می توان در مورد آن اظهار نظر کرد و یا اگر کسی آن را یک واجب دینی نمی داند می تواند استدلال کند. اما برخورد سیاسی و برای اهداف سیاسی به بد حجابی پرداختن، موضوعی است که اقدامی غیرقانونی قلمداد خواهد شد.
2. نه در دوره اصلاحات، نه احمدی نژاد و نه الان حساسیت ویژه ای کارگزاران به بدحجابی نداشتند. هر سه بزرگوار رییس دولت کنایه هایی هم به منتقدان در این زمینه داشته اند اما مبارزه با بدحجابی بیشتر خواسته مردمی بوده که دولت ها هم برای اجابت آن اقدامات ناقصی انجام داده اند.
3. مشکل در اجباری یا غیر اجباری بودن حجاب نیست. اگر کودکان ما احترام به قانون اگرچه ناقص یا نادرست را آموخته بودند مشکل بدحجابی تا حد زیادی حل می شد.
4.  مشکل در این است که بیشتر اقدامات ما حیا زدا و حجاب برانداز است، مانند شهرسازی و خانه سازی ما تا تولیدات رسانه ای و... ولی انتظار حجاب از دختران این سرزمین داریم.
5. اگر کسی منصفانه بنگرد با وجود این همه مظاهر دعوت کننده به بدحجابی و از سویی دیگر کم کاری های دستگاه های فرهنگی، بدحجابی هم در تعداد و هم در نحوه آن، آنچنان ناگوار نیست البته همین مقدار نیز زیبنده کشور اسلامی نیست.
6. برخی دغدغه دارند که باید شخصیت زنان بدحجاب محترم شمرده شود و با تعبیرات نامناسب مورد خطاب قرار نگیرند، این سخن، سخن حقی است. هیچ کس حق ندارد کسی را به سبب بدحجابی، با القابی زشت بخواند. 
جالب است که چند سال پیش از این رهبر معظم انقلاب اسلامی در جمع روحانیون فرمودند : بعضی از همینهائی که در استقبالِ امروز بودند و شما - هم جناب آقای مهمان‌نواز، هم بقیه‌ی آقایان - الان در این تریبون از آنها تعریف کردید، خانمهائی بودند که در عرف معمولی به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ی به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصی دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهای این حقیر باطن است؛ نمی‌بینند. «گفتا شیخا هر آنچه گوئی هستم / آیا تو چنان که مینمائی هستی؟».  ما هم یک نقص داریم، او هم یک نقص دارد. با این نگاه و با این روحیه برخورد کنید. البته انسان نهی از منکر هم میکند؛ نهی از منکر با زبان خوش، نه با ایجاد نفرت. بنابراین با قشر دانشجو ارتباط پیدا کنید.
7. اینکه گفته می شود همه مفاسد را رها کرده اند و به حجاب چسبیده اند، در برخی سطوح اینگونه است. اما اگر به منظومه فکری رهبری مراجعه کنید، خواهید دید فربه ای مباحث مربوط به مبارزه با فقر و فساد و تبعیض، قابل مقایسه با موضوع حجاب نیست .
8. اما با این اوصاف نباید دچار یک مغالطه شد و گفت حال که فسادهای بنیان کن وجود دارد نباید به موضوع پوشش وقعی نهاد که این سخن نادرست است. بالاخره پوشش خواسته بخش عمده ای از افراد جامعه است اما توجه به آن باید علمی و حساب شده باشد.
9. اکنون در غرب، جریان های عفاف گرا و حجاب گرا با گرایش های مختلف، به شدت رشد کرده اند، جریان هایی که بسیاری از آن نسبتی هم با اسلام ندارند و  به عنوان یک ضرورت اجتماعی به سراغ حجاب رفته اند. 
10. باید توجه داشت که روش های ما در برخورد با این مسئله نادرست بوده که اکنون با این مباحث مواجه ایم. اگر هم برخی می خواهند علیه قانونی بودن حجاب کاری کنند، نباید در دام دشمنان حجاب بیفتند. پیگیری خط تبلیغاتی برخی چهره های هتاک، قابل پذیرش نیست.
 
محمد علی یوسفیان کارشناس مسائل فرهنگی و اجتماعی 
انتهای پ

دیدگاه‌ها

ارسال نظر جدید ( فیلدهای ستاره دار اجباری و بقیه فیلدها اختیاری می باشد )

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
کد امنیتی
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
کپی رایت