يكشنبه, 7 خرداد 1396 - Sunday 28th May 2017

آداب و رسوم مردم مهدیشهر در شب یلدا

نسخه مناسب چاپارسال به دوستان
آداب و رسوم مردم مهدیشهر در شب یلدا
مردم مهدیشهر و ایل وندان سنگسری، (شو یلدا) شب یلدا که طولانی ترین شب سال است را با شادی به سر می کنند و با تفال به حافظ و خواندن اشعار مختلف، شب به یاد ماندنی را در کنار خویشاوندان رقم می زنند.

به گزارش خبرنگار نیزوا،  یلــــــدا واژه ای سریانی است که به زبان تازی تولد و میلاد و به  زبان پارسی زایش معنا می دهد که آخرین شب پاییز و نخستین شب زمستان و یا درازترین شب سال را گویندو فردای آن شب آغاز چله بزرگ زمستان است.

واژه یلدا به زبان پارسی به معنای زایش است بنا به آنچه در تاریخ و فرهنگ ها آمده، در اصل جشن پیدایش میترا یا مهر بوده است که در دنیای آیین مسیح آن را با میلاد حضرت عیسی برابر کردند اگرچه در حال حاضر آغاز تقویم قمری و تولد مسیح را پنج روز بعد می دانند. 

این شب در نزد ایرانیان باستان گرامی داشته می شد و  برای دوری از نامبارکی آن را با جشن و سرور همراه می کردند. ایرانیان شب و تاریکی را نماد اهریمن و روز و روشنایی را نشان اهورامزدا می دانستند.

در شب « یلدا » نخستین شب زمستان یا شب پایانِ ماه آذر که بلندترین شب سال است، مهرپرستان  گمان داشتند  که دیگر خورشید از افق( مشرق) سر بر نخواهد آورد بدین خاطرمهر پرستان  چون دیدند فردای آن روز با وجود درازی شب باز خورشید سر برآورد از این رو آن روز را زادروز مهر پنداشتند و جشن گرفتند و این جشن را «ناتالیس انویکتیوس» یعنی جشن خورشید دادگری نامیدند.

همچنین  نویسندگان و سرایندگان اشعار  بلندی زلف یار و سیاهی خال رخسار و درازی دوری های دلدار را به شب یلدا وصل می کنند.

درفرهنگ مردم مهدیشهر و ایل سنگسری نیز موی سیاه دخترکان  را به  شب تاریک وبلندای زلف را به طولانی شدن  شب  میدانند ودر  این شب مراسم ( یلدایی ) بر پا میکنند.

از آداب و رسوم شب یلدا(شو یلدا یا شو چله) در بین ایل سنگسری، رسم بر این بود که خانواده داماد برای خانواده عروس در سال اول آشنایی  لباسهای گرم زمستانی اهم از «سگیرا، پشودسمال و مکنه، کژین شوی و تیرمن کت ودامن  به همراه چکمه» برای عروس و پارچه هایی برای تمامی  اعضای   خانواده عروس  تهیه کرده  و به همراه انواع  میوه های فصل و میوه های صندوقی و انواع خشکبار وتنقلات و ظروف  چینی، مسی وکریستال  را  می آورند.

عروس به همراه مادرش نیز هفت نوع غذا را تهیه کرده و دو خانواده با هم میل می کردند.

 سپس در دور هم نشینی تفال به حافظ می زنند و اشعار امیری، کتولی،  مازنی و سنگسری را می خوانند و آسنک های محلی را بازگو می کردند به مشکلات یکدیگر واقف می شدند و به دنبال چاره بودند.

 یکی از قصه های که از ایران باستان در نزد زنان و مردان ایل سنگسری حفظ شده قصه خورشید و ماه ( آسنک  مونگ و خور) شب یلدا است.

بسیاری از این رسم ها هم اکنون نیز پابرجاست و خانواده ها این سنت را به جا می آورند.

 

یدالله حاجی علیان

انتهای پیام/

پایگاه خبری تحلیلی نیزوا شهرستان مهدیشهر 

دیدگاه‌ها

ارسال نظر جدید ( فیلدهای ستاره دار اجباری و بقیه فیلدها اختیاری می باشد )

محتوای این فیلد خصوصی است و به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.
کد امنیتی
This question is for testing whether you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.
کپی رایت